معيّن مىكرد . و نيز مجاهد گفته است : آن حضرت پياده باحد رفت . حسن بصرى گفته است : يعنى روز جنگ احزاب كه پيغمبر مردم را مرتّب مىكرد . مجمع : علاوه بر نامبردگان بالا از حضرت امام باقر هم نقل شده است كه مقصود روز احد است ، از مقاتل نقل شده است مقصود روز بدر است . فى ظلال : نقل جنگ احد نمودارى از روش قرآن را در نقل داستان نمودار مىكند چون سياق قرآن نه اين است كه سرگذشت تاريخى را يكايك دنبال كند تا به آخر رساند بلكه آنها را نمايش مىدهد براى پند و پرورش تا آن حقايق كه در پشت پرده ى اين حوادث پنهان است آشكار شود و شور دل مردم و خاصيتهاى روانىشان به جلو چشمشان آيد و روش آفرينش و مبادى انسانيت را نشان دهد و در نتيه يك سرگذشت اندوخته اى است از انديشه و استدلال و استخراج و استنتاج چنان كه مىبينيم بيش - آمدى نقل مىشود و بمناسبت حقايقى كه در اطراف آن بوده است گفته مىشود دو - باره باصل مطلب برمىگردد سپس از درون دلها و نهانى انديشه هاى مردم سخن مىگويد و چند نوبت آن را بصورتهاى گوناگون از اول به آخر مىرساند تا مطلب پايان مىيابد . « مِنْ أَهْلِكَ » 121 ابو الفتوح : گفتند : از خانه ى عايشه آمد . روح البيان : مقصود خانه ى عايشه است كه از آنجا روانه شد و اين دليل است كه عايشه از طيّبات است چون اهل پيغمبر ( ص ) شمرده شده است و در آيت ديگر گفته شده است : ( الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبِينَ ) ، مرحوم نهاوندى در تفسير نفخة الرّحمان مفصّل اين ادّعاى او را جواب نوشته است . « تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ » 121 طبرى : از علماى ما بما رسيده است كه اعراب روز چهارشنبه باحد وارد شدند و روز جمعه ى ماه شوال سال سوّم هجرى پيغمبر پس از اداى نماز بر جنازه ى يكنفر از انصار و انجام نماز جمعه روانه ى احد شد و مقصود